Przystanek pierwszy - Bangkok

Koh san road jest najpopularniejsza dzielnica backpackerska. Mozna smialo przyjezdac bez jakiejkolwiek rezerwacji noclegu bo hoteli, hosteli i guesthausow jest po prostu multum. Da sie cos znalezc na kazda kieszen. Nasz pokoik byl malutki, doslownie lozko, lampka i stoliczek ale za to czysty i z goracym prysznicem. Kosztowal nas ok. 60zl za dwie osoby za dobe. Ale uprzedzam, ze w tym rejonie miasta mozna zapomniec o spaniu do 3-4 w nocy, szczegolnie w weekend;).

Restauracji i barow rowniez daleko szukac nie trzeba zreszta jak i turystow- przez co ceny sa wszedzie pozawyzane. Przyznam, ze za kazdym razem jedzenie zamowione w lokalu naprawde mnie zawodzilo. Spodziewalam sie sprobowac tradycyjnej tajskiej kuchni jednak wiekszosc dan byla doprawiana pod katem przyjezdnych. Prawdziwe przysmaki za to znajduja sie w tzn. "Przyulicznych wozkach" - szczegolnie do gustu przypadl nam Padthai, sajgonki i smazone banany - sa o polowe tansze i odwierciedlaja moje wyobrazenie o egzotycznej azjatyckiej kuchni. Mmmm. Nie o w gebie :). Pelno rowniez staragnow ze swiezymi miejscowymi owocami oraz tajskimi mrozonymi herbatkami. Do wyboru do koloru.


W atrakcjach turystycznych nie ma zbytnio co przebierac. Warte odwiedzenia sa oczywiscie swiatynie oraz palac krolewski. Bangkok byl pierwszym azjatyckim miastem jakie w zyciu widzialam wiec jak maly chinczyk robilam zdjecie kazdej rzezbie i budynkowi w najdobrniejszy sposob przyozdobionemu motywami kulturowymi. Pozniej jednak przekonalam sie, ze swiatyni w Tajlandii tyle co u nas kosciolow ( jak nie wiecej ) i moj zapal powoli zaczal opadac. Pierwszy dzien uciekl nam jednak na zwiedzaniu kazdego po kolei "wat". Przemieszczalismy sie tuk tukiem. Dogadalismy sie z kierowca, ze za okreslona cene zabierze nas na przejazdzke po calym okreslonym teretorium miasta i cierpliwie poczeka na nas az nacykamy odpowiednia ilosc zdjec;).
Nie udalo nam sie niestety dotrzec na farme wezy - kierowca nie uprzedzil nas,ze w niedziele zamykaja o 1 - chociaz czytalismy, ze naprawde warto. Mozna zobaczyc jak jest pobierany ich jad oraz pokazuja male show z instruktazem jak sie zachowywac kiedy spotka sie dany gatunek.

Slynny night market - lepiej zabrac ze soba worek pieniedzy;). Tajlandia jest jednym z najlepszych krajow pod katem podrobek .. I nie tylko. Mozna tu kupic doslownie wszystko zaczynajac od torebek, zegarkow, butow, okularow etc. Smialo targujcie sie o ceny bo na samym starcie dodaja ok 30%. Najlepiej wyczuc gdzie jest punkt zatrzymania patrzac na mine sprzedawcy. Kiedy przestaje sie usmiechac i zartowac ...


Ogromna atrakcja bylo dla mnie China Town. Co prawda widzialam juz jedno w Londynie ale to nie ma w ogole porownania - nie tylko co do wielkosci. Spedzilismy tam nasz prawie caly trzeci dzien. Przemykajac uliczkami miedzy porozkladanymi straganami doslownie ze wszystkim czego dusza zapragnie, mozna wczuc sie idealnie w klimat otoczenia. Do tego gdzie niegdzie muzyka w tle. Wieczorem wzdluz glownej ulicy porozkladaly sie wozki i knajpki z jedzonkiem. Ich specjalnoscia sa szczegolnie owoce morze a ja nie moglam prosic o wiecej :).

Ping pong show i ulica czerwonych latarni. Mysle, ze to atrakcja turystyczna szczegolnie dla panow. Show nie trudno ominac bo przypomina o nim kazdy po kolei kierowca tuk tuka robiac przy tym charakterystyczny dzwiek. Bary z tajkami z pewnoscia przyciagaja tlumy backpakerowiczow ale radzilabym jednak uwazac bo na ulicach Bangkoku nie problem spotkac slynnych "ladyboy", trudno jest jednak ich czasami rozpoznac.


Przechadzajac sie centrum miasta warto spacerowac wzdluz kanalu. Podobno plywaja w nich krokodyle. My przygladalismy sie raz, niestety nie upolowalismy zadnego aligatora. Udalo nam sie za to spotkac jaszczurke wielkosci .... mnie :).

Tajlandia, kraina ... i .... plynaca :)

Po 12 godzinnym locie z jednym przystankiem w Dubaju, wreszcie dolecielismy do stolicy Tajlandii. Nie myslelismy wtedy o niczym innym jak o szybkiej transformacji do zarezerwowanego wczesniej guesthausu, prysznicy i odpoczynku. Trzeba bylo sie jednak zmierzyc z rzeczywistoscia i pokonac trase z lotniska do slynnej Koh San Road (tam znajdowal sie nasz nocleg). Postanowilismy ominac taksowkowa mafie i dotrzec tam transportem publicznym. Nie wiedzielismy jednak gdzie znalezc przystanek autobusowy lub stacje kolejowa. Panie w informacji turystycznej okazaly sie niestety niezbyt pomocne - kiedy dowiedzialy sie, ze nie chcemy skorzystac z uslug taxi przestaly nagle mowic po angielsku :).

Dzieki innym turystom dotarlismy w koncu na stacje kolejowa, ktora znajduje sie de facto w podziemiach lotniska. Dostalismy tez instrukcje podrozy - pociagiem nalezy dojechac do koncowej stacji Phaya Thai a nastepnie skorzystac z uslug tuk tuka - co wychodzi najtaniej.

W koncu po wszelkich trudach dotarlismy do centrum Bangkoku. Pierwszym co w nas uderzylo byl kontrast smrodu, brudnych ulic i rozpadajacych sie domow z wzbijajacymi sie w powietrze nowoczesnymi drapaczami chmur. Plus do tego tempetarura ok 32 stopni. Uff.

Od poczatku

Dostaje duzo pytan na temat naszych malych podrozy, dlatego tez postanowilam zalozyc bloga zamiast odpowiadac kazdemu z osobna. 

Wycieczke zaplanowalismy sami. Wybralismy kraje poludniowo-zachodniej Azji: Tajlandie, Laos, Wietnam, Kambodze, Malezje, Indonezje; nastepnie Nowa Zelandie i Australie. Przez biuro podrozy zorganizowalismy tylko loty bo wychodza duzo tansze. Poza pierwsza noca nie rezerwowalismy zadnych noclegow - nie wiedzielismy do konca w jakich miejscowsciach bedziemy sie zatrzymywac i na jak dlugo, a poza tym na miejscu mozna pokoje najpierw obejrzec  (niestety w wiekszosci przypadkow jest duza roznica miedzy zdjeciem a rzeczywistoscia). 

W Azji spedzimy trzy miesiace, w NZ dwa i Australii jeszcze do konca nie wiemy sami.

Przygotowania do wyjazdu jak wiadomo byly dosyc meczace. Pelno roboty papierkowej przy zalatwianiu wiz - szczegolnie do Australii, nastepnie dopilnowanie wszystkich szczepien i co dla kazdej kobitki najgorsze proby spakowania wszystkiego co potrzebne do jednej walizki. Ja jak zwykle zabralam ok 3 kg zbednego nadbagazu ale jadac pierwszy raz nie wiedzialam za bardzo czego sie spodziewac. Lepiej zostawic sobie troche dodatkowego miejsca bo w azji jest naprawde bardzo tanio. 

Po kilku miesiacach odkladania wszystkiego do swinki skarbonki doczekalismy sie w koncu dnia wylotu: 25 czerwca 2014, godzina ok 15, Heathrow w Londynie.